De werkgroep ziekte van Lyme van BAPCOC heeft nieuwe nationale aanbevelingen gepubliceerd in 2015 en die werden geactualiseerd in 2016. Hierbij wordt benadrukt dat de  behandeling gebaseerd moet zijn op het rationeel gebruik van antibiotica volgens duidelijk gedefinieerde regels, afhankelijk van het stadium van de aandoening. Deze herziene Lyme-borreliose richtlijn omvat eveneens informatie over de epidemiologie, de richtlijnen voor preventie en profylaxe, de voorkomende vormen van de ziekte en de diagnostiek van de infectie. Deze aanbevelingen zullen regelmatig worden herzien in functie van nieuwe wetenschappelijke gegevens.

Tevens neemt de werkgroep een standpunt in over de diagnose van “chronische Lyme-infectie”. Sommige medische beroepsbeoefenaars schrijven verschillende symptomen (b.v. chronische pijn, vermoeidheid …) toe aan een “chronische Lyme-infectie” zonder dat er hiervoor wetenschappelijke evidentie is. Patiënten krijgen in dat geval soms langdurig verschillende antibiotica voorgeschreven, terwijl de doeltreffendheid van deze behandelingen nooit werd aangetoond in wetenschappelijk onderbouwde studies. Deze patiënten worden bijgevolg nodeloos blootgesteld aan antibiotica en lopen het risico dat mogelijk andere onderliggende aandoeningen niet tijdig worden herkend.

Uiteraard moet elke arts aandacht hebben voor de patiënt met chronische klachten en ervoor zorgen dat deze adequaat en zorgvuldig onderzocht worden. Behandelingen dienen wel gebaseerd te zijn op correcte en wetenschappelijk onderbouwde gegevens.   

De ziekte van Lyme of borreliose is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia, die door een geïnfecteerde teek wordt overgedragen. Sinds  1993 wordt de epidemiologische evolutie in België opgevolgd door het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid (WIV-ISP).

Een infectie met Borrelia geeft niet altijd aanleiding tot ziekte. Als de ziekte zich toch ontwikkelt, dan is dat het vaakst in de vorm van een typische huidaandoening die binnen de 30 dagen ontstaat op de plaats van de tekenbeet en die men "erythema migrans" noemt. Het is een rode plek die geleidelijk groter wordt en vaak centraal verbleekt. Soms gaat dit gepaard met symptomen die lijken op griep. Indien niet behandeld, kunnen er bij een beperkt aantal patiënten later andere symptomen optreden.

Gelieve uw huisarts of een specialist in infectieziekten te contacteren indien u medische vragen hebt.