De economische groei en de toename van de wereldbevolking (9 miljard tegen 2050) zorgen voor een steeds groter en sneller wordende druk op de natuurlijke hulpbronnen van onze aarde. Als wij die hulpbronnen in het huidige tempo blijven gebruiken, zullen wij het equivalent van meer dan twee planeten nodig hebben om tegen 2050 in onze behoeften te voorzien.

Natuurlijke hulpbronnen (brandstoffen, mineralen, metalen, water, biomassa, schone lucht enz.) en ecosysteemdiensten zijn onmisbaar voor onze gezondheid en levenskwaliteit. Ze zijn ook van essentieel belang voor de ontwikkeling van onze geïndustrialiseerde economieën. Maar die hulpbronnen zijn in beperkte hoeveelheden voorhanden.

De felle concurrentie op wereldniveau om bepaalde hulpbronnen te benutten, aan te schaffen en te beheren, zorgt voor een schaarste, prijsinstabiliteit, achteruitgang van de ecosystemen en verandering van het klimaatsysteem.

Om die reden moeten onze productie- en consumptiepatronen gewijzigd worden: de hulpbronnen van onze aarde moeten op een duurzamere wijze gebruikt worden, en de negatieve impact op het leefmilieu moet beperkt worden. Dit betekent dat waarde gecreëerd moet worden met behulp van minder materiaal en dat er anders verbruikt moet worden.
Om dat te bereiken, moeten de verschillende economische actoren (bedrijven, consumenten en overheden) hun gedragingen ingrijpend aanpassen. Hoe?

De Europese Unie heeft dat overleg over het gebruik van de natuurlijke hulpbronnen op gang gebracht. 

Hierna volgen een aantal voorbeelden van acties om de druk op de hulpbronnen te beperken:
- meer materialen recycleren en onderdelen van producten hergebruiken;
- de meest kritische hulpbronnen vervangen door andere die doeltreffender zijn en gedurende hun hele levenscyclus een kleinere impact op het leefmilieu hebben (tijdens de fases van winning, vervoer, verwerking, verbruik en verwijdering van afvalstoffen);
- de gebruiksduur van producten verlengen;
- het hergebruik of de ruil van producten stimuleren. 

Het efficiënte gebruik van de hulpbronnen moet betrekking hebben op alle natuurlijke hulpbronnen. Het moet dus ook toegepast worden op voedingsmiddelen, visvoorraden, vruchtbare bodems, hout, water, schone lucht, biomassa en ecosystemen

Die zoektocht naar efficiëntie mag evenwel niet tot elke prijs gebeuren. We moeten dus beter op de hoogte zijn van die nieuwe risico’s.