Tot nu toe werden bijna 40 kwaliteitsvolle provocatieonderzoeken uitgevoerd met ‘elektrogevoelige’ personen. Om te kunnen uitsluiten of het elektromagnetisch veld werkelijk de oorzaak is, worden de experimenten blind of dubbel blind uitgevoerd.

In de biomedische wetenschappen gebruikt men dubbelblind onderzoek om het zogenaamde placebo-effect uit te sluiten: op deze manier beperkt men de invloed van het geloof of de overtuiging van de deelnemer of de onderzoeker. In een blind provocatie-experiment weet de vrijwilliger niet in welke van de twee situaties hij zich bevindt. Bij een dubbelblind provocatie-experiment zijn de onderzoekers die de test uitvoeren ook niet op de hoogte van de aard van de sessie.

Slechts in enkele van deze studies heeft men een verband waargenomen tussen de symptomen en de blootstelling aan elektromagnetische velden. Deze resultaten waren echter noch statistisch sterk noch reproduceerbaar. Het merendeel van deze studies heeft geen verband gevonden.

Dit doet veronderstellen dat de blootstelling aan elektromagnetische velden geen – of een zeer kleine – rol speelt in het ontstaan van elektromagnetische overgevoeligheid. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft op basis van deze bevindingen besloten dat er geen wetenschappelijke basis is om symptomen van elektromagnetische overgevoeligheid in verband te brengen met de blootstelling aan elektromagnetische velden (zie de WHO fact-sheet nr.296).

Een meer algemene term voor dergelijke vormen van niet wetenschappelijk bewezen gevoeligheid voor milieufactoren is idiopathische milieu-intolerantie ('Idiopathic Environmental Intolerance', IEI).  Elektromagnetische overgevoeligheid wordt beschouwd als een vorm ervan. In dit opzicht lijkt elektromagnetische overgevoeligheid op meervoudige chemische overgevoeligheid (‘Multiple Chemical Sensitivity’, MCS), waarbij de symptomen subjectief worden toegeschreven aan blootstelling aan een lage dosis chemische stoffen.

Maar het onderzoek gaat voort. Ook in ons land zijn onderzoekers bezig met elektrohypergevoeligheid. De BBEMG (Belgian BioElectroMagnetic Group) voert een studie uit om het probleem beter te begrijpen, en om de effecten van magnetische velden van 50 Hz op de mens te evalueren.

U kunt alle informatie van deze rubriek in zijn geheel als pdf-document downloaden (infofiche “Elektromagnetische overgevoeligheid”).